حاج ابراهیم عبدالرزاقی، سیاستمداری که در عین اصلاحطلب بودن، با اصولگرایان رابطهای بسیار نزدیک و برادرانه داشت. اهل مطالعه و اندیشه و تحلیل بود و نظراتش قابل تامل و تعمق! با مردم زمانه اُنس فراوان داشت و گشاده دستانه در دستگیری از آنان و رفع مشکلات و گشودن گره از زندگیشان تلاش میکرد. حاج ابراهیم اما در هیر و ویر فراگیری کرونا، درگیر این بلای جانسوز شد و پیش از آنکه فرصتی برای مداوا بیابد؛ غریبانه پر پرواز گشود و رُخ در نقاب خاک کشید. او و همه آنانی که در این ایام جان شیرینشان به ابتلای کرونا نشست، هم دردمندانه رفتند و هم غریبانه در خاک شدند. یاد نیک و نام بلند حاج ابراهیم به یقین تا هماره خواهد ماند که اهل معرفت و انصاف و گذشت و بزرگی را فرجامی جز این نباشد.
عبدالرزاقی پروازی غریبانه
چهرهای فراتر از یک فعال سیاسی و یا حتی کنشگر مدنی داشت؛ مردی که یادآور مردان قدیم بود و همه صفات نکوی آنان را یک جا با هم داشت و معرفت بسیار و رفاقت مثالزدنیش از او چهرهای خوشرو و خوشاخلاق و مردمدار ساخته بود.
لینک کوتاه : https://farvardinemruz.ir/?p=6491
- ارسال توسط : admin
- بدون دیدگاه
