پساز شرایط انقباضی بودجه و محدودیتهای شدید مالی، اختصاص اعتبارات به هیاتهای ورزشی استان در چند سال اخیر بهشدت کاهش پیداکرده است و مسوولین ورزشی استان بهاصطلاح با خون و دل، چراغ هیاتها را روشن نگهداشتهاند. با واگذاری اماکن ورزشی به بخش خصوصی هم، مشکلات و تنگناها بیشازگذشته به مسوولین هیاتها بهعنوان بازوان اجرایی اداره کل ورزش فشار وارد کرده و ادامه فعالیت برخی از آنها را با چالشهای اساسی روبهرو ساخته است. حالا در این میانه بماند که برخی هیاتهای ورزشی استان در چند سال اخیر دچار خواب زمستانی شدهاند و فقط ظاهری فریبنده از افتخارات گذشته را یدک میکشند و روسای آنها سودای جایگاههای کشوری هم دارند!
اما باید بر این نکته اذعان داشت که در چند سال اخیر کمبود بودجه و نداشتن اماکن ورزشی در کنار نبود برنامه جامع توسعه ورزش استان قزوین، باعث شده که در بسیاری از رشتههای تیمی دچار رکود و سقوط جایگاه شویم. امروز دیگر از بسکتبال بانوان و آقایان خبری به گوش نمیرسد؛ داستان فوتسال هم در دو بخش آقایان و بانوان هم که بارها گفتهشده است و در رشتههای انفرادی هم وضعیت چندان مطلوب نیست. با این شرایط چه انتظاری میتوان از حضور دولتمردان در استان قزوین داشت و آیا برنامهای برای بهرهمندی از حضور مقامات عالی اجرایی کشور در استان پیشبینی شده است.
مطمئنا دولت در خاتمه این سفر مصوباتی برای رشد و توسعه قزوین در حوزههای مختلف خواهد داشت. باید امیدوار باشیم که با تلاش متولیان و کارشناسان ورزش، بخشی از مطالبات و خواستههای جامعه ورزش استان در مصوبات سفر رییس جمهوری گنجانده شود. اختصاص بخش اندکی از مالیات بر ارزشافزوده به حوزه ورزش و یا پیگیری و تصویب پرداخت یک درصد بودجه ادارات و دستگاههای اجرایی به امور ورزشی میتواند یکی از مصوبات مهم برای رفع مشکل کمبود اعتبار و بودجه در حوزه ورزش باشد.
بههرصورت در اختصاص اعتبارات و واگذاری بودجه، استان قزوین همواره جزو آخرینهاست و در ته جدول جا خوش کرده است؛ شاید نمونه بارز آن هم در همین نکته باشد که در سفرهای استانی دولت هم، قزوین آخرین مقصد بوده است، اما بااینوجود باید امیدوار باشیم که مسوولین اجرایی و ورزشی استان بتوانند حق ورزش استان را در مصوبات اجرایی دولت در سفر به قزوین به دست بیاورند تا ورزشکاران و جامعه ورزشی استان به آینده بیشازگذشته امیدوار باشد.
اما باید بر این نکته اذعان داشت که در چند سال اخیر کمبود بودجه و نداشتن اماکن ورزشی در کنار نبود برنامه جامع توسعه ورزش استان قزوین، باعث شده که در بسیاری از رشتههای تیمی دچار رکود و سقوط جایگاه شویم. امروز دیگر از بسکتبال بانوان و آقایان خبری به گوش نمیرسد؛ داستان فوتسال هم در دو بخش آقایان و بانوان هم که بارها گفتهشده است و در رشتههای انفرادی هم وضعیت چندان مطلوب نیست. با این شرایط چه انتظاری میتوان از حضور دولتمردان در استان قزوین داشت و آیا برنامهای برای بهرهمندی از حضور مقامات عالی اجرایی کشور در استان پیشبینی شده است.
مطمئنا دولت در خاتمه این سفر مصوباتی برای رشد و توسعه قزوین در حوزههای مختلف خواهد داشت. باید امیدوار باشیم که با تلاش متولیان و کارشناسان ورزش، بخشی از مطالبات و خواستههای جامعه ورزش استان در مصوبات سفر رییس جمهوری گنجانده شود. اختصاص بخش اندکی از مالیات بر ارزشافزوده به حوزه ورزش و یا پیگیری و تصویب پرداخت یک درصد بودجه ادارات و دستگاههای اجرایی به امور ورزشی میتواند یکی از مصوبات مهم برای رفع مشکل کمبود اعتبار و بودجه در حوزه ورزش باشد.
بههرصورت در اختصاص اعتبارات و واگذاری بودجه، استان قزوین همواره جزو آخرینهاست و در ته جدول جا خوش کرده است؛ شاید نمونه بارز آن هم در همین نکته باشد که در سفرهای استانی دولت هم، قزوین آخرین مقصد بوده است، اما بااینوجود باید امیدوار باشیم که مسوولین اجرایی و ورزشی استان بتوانند حق ورزش استان را در مصوبات اجرایی دولت در سفر به قزوین به دست بیاورند تا ورزشکاران و جامعه ورزشی استان به آینده بیشازگذشته امیدوار باشد.
امیر رجبی
