پروفسور پرویز کردوانی در گفت و گو با «شفقنا» با اشاره به بحران آب در شهرهای بزرگ خاطرنشان کرد: «در قزوین که آب آشامیدنی ندارد، هزار هکتار پارک احداث میکنند که همه اینها بی رویه است. همه این مسائل باعث تغییر هوا میشود، نه اقلیم!»
وی به شرایط اقلیمی ایران پرداخت و گفت: «مقدار آب هر کشوری ثابت است. ما در این عرض جغرافیایی از لحاظ بارندگی دچار مشکلاتی هستیم و میزان بارندگی کم است. البته در کشور ما نوسان اقلیم هم وجود دارد. این در شرایطی است که روز به روز بر تعداد جمعیت دنیا افزوده میشود. سطح فرهنگ و بهداشت درحال بالا رفتن است و زندگی شهرنشینی در حال رواج یافتن و مصرف آب هم در حال افزایش است، جامعه ای که آب بیشتری مصرف کند، آب بیشتری را نیز آلوده می کند، این آلودگی آب باعث آلودگی های بعدی می شوند. آب، مایه حیات انسان است، اما درحال حاضر مایه نابودی انسان شده که امکان تصفیه آن هم نیست.»
این کویرشناس برجسته معتقد است: «روز به روز با علم و مطالعه، توقعمان از آب در حال بیشتر شدن است. از طرفی برای تمام فعالیت ها به آب احتیاج داریم. برای کشاورزی و صنعت و همه موجودات زنده اعم از انسان، حیوان و گیاه به آب نیاز است. کشاورزی بدون خاک می شود، اما بدون آب امکان پذیر نیست. آب هم مثل درآمد یک خانواده است اگر خانواده ای متناسب با درآمدش خرج نکند به فقر و بدبختی می رسد.»
وی با تاکید بر اینکه در کشور ما دو منبع آبی وجود دارد، افزود: «یکی منابع آبی سطحی و دیگری منابع آبی زیر زمینی است. در دهه۴۰ از قنات و چشمه استفاده می کردیم، با پیشرفت تکنولوژی چاه های عمیق و نیمه عمیق به وجود آوردند. چاه ها حفر شدند، اما اتفاق ناگواری که رخ داده این است که از دهه۵۰ تا ،۶۰ چاه ها دو برابر شده اند. در اوایل سیاست بر این بود که کشاورزی را توسعه دهند که وابستگی به بیگانه نداشته باشیم به همین دلیل شروع به حفر چاه کردند و تنها دو تن در هکتار از سطح کشت را گسترش دادند. این اتفاقات باعث شد تا صنعت و شهرها توسعه پیدا کنند و کشاورزی هم توسعه پیدا کرد، ولی نتیجه اینها غارت شدن آب ها بود.»
وی به شرایط اقلیمی ایران پرداخت و گفت: «مقدار آب هر کشوری ثابت است. ما در این عرض جغرافیایی از لحاظ بارندگی دچار مشکلاتی هستیم و میزان بارندگی کم است. البته در کشور ما نوسان اقلیم هم وجود دارد. این در شرایطی است که روز به روز بر تعداد جمعیت دنیا افزوده میشود. سطح فرهنگ و بهداشت درحال بالا رفتن است و زندگی شهرنشینی در حال رواج یافتن و مصرف آب هم در حال افزایش است، جامعه ای که آب بیشتری مصرف کند، آب بیشتری را نیز آلوده می کند، این آلودگی آب باعث آلودگی های بعدی می شوند. آب، مایه حیات انسان است، اما درحال حاضر مایه نابودی انسان شده که امکان تصفیه آن هم نیست.»
این کویرشناس برجسته معتقد است: «روز به روز با علم و مطالعه، توقعمان از آب در حال بیشتر شدن است. از طرفی برای تمام فعالیت ها به آب احتیاج داریم. برای کشاورزی و صنعت و همه موجودات زنده اعم از انسان، حیوان و گیاه به آب نیاز است. کشاورزی بدون خاک می شود، اما بدون آب امکان پذیر نیست. آب هم مثل درآمد یک خانواده است اگر خانواده ای متناسب با درآمدش خرج نکند به فقر و بدبختی می رسد.»
وی با تاکید بر اینکه در کشور ما دو منبع آبی وجود دارد، افزود: «یکی منابع آبی سطحی و دیگری منابع آبی زیر زمینی است. در دهه۴۰ از قنات و چشمه استفاده می کردیم، با پیشرفت تکنولوژی چاه های عمیق و نیمه عمیق به وجود آوردند. چاه ها حفر شدند، اما اتفاق ناگواری که رخ داده این است که از دهه۵۰ تا ،۶۰ چاه ها دو برابر شده اند. در اوایل سیاست بر این بود که کشاورزی را توسعه دهند که وابستگی به بیگانه نداشته باشیم به همین دلیل شروع به حفر چاه کردند و تنها دو تن در هکتار از سطح کشت را گسترش دادند. این اتفاقات باعث شد تا صنعت و شهرها توسعه پیدا کنند و کشاورزی هم توسعه پیدا کرد، ولی نتیجه اینها غارت شدن آب ها بود.»


