روزهای رخوت

فروردین امروز، در آستانه روز دانشجو گزارش می‌دهد؛
روزهای رخوت

پس از آن که در سال 92 و با روی کارآمدن دولت تدبیر و امید، تشکل های دانشجویی زمستان رخوت را پشت سر گذاشتند و فعالیت های خود را سر گرفتند، در دانشگاه های استان نیز بار دیگر جنبش دانشجویی جان گرفت. دانشجویان اصلاح طلب که پیش از آن خاطرات سال 88 را به خاطر داشتند و بعد از آن هیاهوها، انگیزه و حتی بستر فعالیت خود را از دست داده بودند و برخورد سلبی را پاسخ فعالیت های خود می دیدند، در آغاز دولت روحانی، به سراغ تشکل های نیمه جان خود رفتند تا آن ها را احیا کنند و برخی نیز تشکل های تازه ای را بنا کردند.


 در حالی که همین مسیر رو به بهبود خرسندی بسیاری را از جامعه دانشجویی را برانگیخت، اما برخی نیز منتقدند که وضعیت کنونی، مطلوب آنها پس از 6 سال نیست. در آستانه روز دانشجو، فعالان دانشجویی قزوین از موانع فعالیت و آرمان های خود می گویند؛
گشایش امید پس از رخوت 8 ساله
سینا قلیچ، از فعالان دانشجویی قدیمی دانشگاه بین المللی قزوین که دبیر اسبق انجمن فرهنگ و سیاست این دانشگاه هم بوده است، در توضیح روند فعالیت های دانشجویی در استان با گذشت 6 سال از دولت روحانی، می گوید: «در دوره 8 ساله دولت آقای احمدی نژاد، اکثر تشکل ها برای فعالیت دچار محدودیت و بعضی هم به خاطر فعالیت هایشان در سال 88 تعلیق و یا بسته شدند. دانشجویانی هم که شورای مرکزی این تشکل ها را تشکیل می دادند، اخراج و یا تعلیق شدند.»
او ادامه می دهد: « بعد از این وقفه، در سال 92 روزنه امیدی ایجاد شد، تا فضای مرده سیاسی دانشگاهها احیا شود. در همین حین، همزمان با دوره وزارت دکتر فرجی دانا و سرپرستی دکتر توفیقی، فعالیت های زیادی در این   راستا صورت گرفت، روسای دانشگاهها تغییر کردند و تشکل های جدیدی تأسیس شدند، تا فعالیتهای دانشجویی از سر گرفته شود.»
قلیچ با اشاره به روند کند بهبود اوضاع دانشگاه ها، اضافه می کند: « اگرچه تغییراتی در این برهه رخ داد، اما در این مدت گزارش های موثقی به دست ما رسید؛ مبنی بر سنگ اندازی های متعدد برای برگزاری برنامه های تشکل ها. از جمله طولانی شدن روند مجوز دادن و یا افزایش قید و بندها.»
دبیر اسبق انجمن فرهنگ و سیاست دانشگاه بین المللی قزوین، بر این عقیده است که علاوه بر سختگیری های هیئت نظارت که متشکل از ریاست دانشگاه، معاون فرهنگی و نماینده دفترمقام معظم رهبری است، نهادهای دیگر هم مواضع سختگیرانه ای نسبت به فعالیت های دانشجویی، برگزاری مراسم، انتشار مطالب حتی در صفحات شخصی و ... دارند.
او با تأکید بر این که دانشجویان در دولت روحانی نتوانستند به آزادیهای خود در حد دولت اصلاحات دست یابند، بیان می کند: « این قید و بندها و سختگیری ها فعالیت دانشجویی را تنزل داده و آن ها را درگیر مسائلی مثل مجوز و ... کرده و از این رو با شرایط ایده آل و مورد انتظار بسیار فاصله داریم. البته شرایط اقتصادی و اجتماعی هم در این زمینه بی تأثیر نبوده و سیاست گریز شدن مردم جامعه در دانشگاه با غلظت بیشتری، دیده می شود.»
معین بیدخام دیگر فعال دانشجویی و عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی قزوین هم محدودیتهای ایجاد شده پس از درگذشت آیت الله هاشمی رفسنجانی را مانعی بر سر راه فعالیت تشکلهای دانشجویی دانشگاه آزاد در ششمین سال دولت تدبیر و امید دانسته و می گوید: «با تغییر در سیستم مدیریتی دانشگاه آزاد، به تدریج شاهد آن بودیم که روند اخذ مجوز برای برگزاری برنامه های حتی غیر سیاسی، بسیار دشوار و فرسایشی شده است، به قدری که دانشجو و تشکل از ادامه فعالیت ناامید می شوند.»
بیدخام ادامه می دهد: «این شرایط سبب شده تا معاون دانشجویی این دانشگاه با انتقاد از رخوت موجود ادامه این حالت را منجر به برچیده شدن فعالیتهای دانشجویی بداند.»
رئیس کمیته سیاسی انجمن اسلامی دانشگاه آزاد قزوین،  دیگر مشکل فعالیت های دانشجویی را شرایط نامشخص هیئت نظارت در این دانشگاه دانسته و می افزاید: « همکاری با هیئت نظارت در حال حاضر جای خود را به رایزنی با دبیر نظارت داده است. در حال حاضر تنها یک دبیر برای دانشگاه های آزاد استان معرفی شده که ایشان هم در شعبه شال مشغول به فعالیتند و حتی صحبت تلفنی هم به سختی امکان پذیر است، چه برسد به پیگیری برنامه ها و...»
برخورد سلیقه ای با نشریات دانشگاهی
او همچنین از برخورد سلیقه ای با نشریات دانشگاهی انتقاد کرده و اشاره می کند: «این برخوردها منجر به دلسردی و بی انگیزگی در دانشجویان می شود.
از سوی دیگر هم اکنون برخلاف آیین نامه تشکل های دانشجویی که طبق آن هیئت نظارت در مورد برگزاری برنامه های دانشجویی نظر می داد، هم اکنون این کار به حراست دانشگاه محول شده و از این رو اجرای برنامه های مناسبی غیر سیاسی هم گاهی با مخالفت و مقاومت روبرو می شود.»
بی انگیزگی دانشجویان عامل رخوت
اما رضا غلامی؛ دانشجوی دکترای علوم سیاسی و دیگر فعال دانشجویی، نیز به اوج گیری فعالیت های دانشجویی در زمان انتخابات اشاره کرده و می گوید: «بدیهی است که فضای دانشگاهی نسبت به دولت نهم و دهم بازتر شده است اما رخوت کنونی هم متأثر از 2عامل اصلی است؛ نخست کاهش انگیزه دانشجوها نسبت به فعالیت های جمعی و عامل دیگر که خیلی مهم تر هم هست، فضای امنیتی حاکم بر دانشگاههاست که علی رغم تولد و رشد بسیاری از تشکل ها، نمی توان محدودیت های فراقانونی را در برخورد با این فعالیت ها نادیده گرفت.»
غلامی ادامه می دهد: « همین امر سبب لغو بسیاری از برنامه های تشکل های اصلاح طلب شده و می توان گفت دولت و وزارت علوم تا به امروز در مدیریت این مسئله ضعیف عمل کرده است.»
او به فرآیند انتخاب روسای دانشگاهها هم اشاره کرده و می گوید:« در صدر این مسئله موضوع تغییرات وزرای علوم بود و کنار گذاشتن نیروهایی مثل دکتر فرجی دانا؛ خسرانی بزرگ برای دانشگاه ها محسوب می شود. با این وجود در روسای دانشگاه ها ثبات نسبی داشته ایم و این نشانگر ثبات و تعادل در دانشگاه ها به عنوان یک نکته مثبت است هر چند به اعتقاد من دولت تدبیر و امید نتوانسته است به وعده های خود در خصوص بهبود شرایط دانشگاه ها عملکرد چندان قوی داشته باشد و هنوز فکری به حال قدرت های تحمیلی بیرون دانشگاه نشده است.»
قزوین شهری است که جوّ سیاسی آن بر بسیاری از رخدادها و فعالیتهای آن غالب است و در چنین فضایی، جنبش های دانشجویی، چاشنی پویایی سیاسی خواهند بود. اگر چه بسیاری از دانشجویان بر این باورند که فضای سیاسی محیط دانشگاه ها برای رشد به همراهی بیشتر مسئولان و مدیران نیاز دارند ،اما نباید فراموش کرد که انگیزه مشارکت سیاسی، بیش از حمایت به بستر آماده، امید و انگیره نیازمند است.

شیما شاهین فر

شنبه 17 آذر 1397
08:24:52