نان و هنر و فرهنگ...

نگاه
نان و هنر و فرهنگ...

 دغدغه نان، به همه ابعاد زندگی سرایت کرده و فرهنگ و هنر هم از این رسوخ در امان نمانده است. به هرحال هنرمندان و اصحاب فرهنگ هم بی نیاز از معیشت نیستند و در شرایطی که اقتضای مالی، پای خیلی از ضروریات را از سبد خانوار بریده است، چه توقعی است که جامعه آسیب دیده، گوشه چشمی هم به جیب هنرمند داشته باشد و سهمی را برای هنرپیشه تئاتر روی صحنه، آلبوم جدید خواننده جوان، کتاب جذاب نویسنده بومی و... کنار بگذارد؟



این اما همه داستان نیست. نیاز به فرهنگ و هنر، اگر چه در مثلث حیاتی «مازلو» جا نمی گیرد و حتی گاهی غیر ضروری پنداشته می شود، اما اگر نادیده گرفته شود، روزی، جایی جامعه را در برخورد با شرایط جدید از پا در می آورد.
در چنین شرایطی دو راه پیش روی فرهنگ و هنر قرار دارد. راه نخست این که این جامعه به نیازهای اساسی خود بپردازد و تا مساعد شدن اوضاع، عجالتاً نیازهایی که عمدتاً نرم افزاری و از جنس اندیشه و بینش است، را نادیده بگیرد، و راه دوم که قطعاً سخت تر و پرهزینه تر است، به مدیریت هنر اشاره دارد. به نحوی که حتی در آشفته بازار اقتصاد هم نیازهای فرهنگی و هنری جامعه تأمین شود.
مدیریت هنر و فرهنگ رویکردی اساسی است، که اگر در سیاستگذاری های کلان دیده نشود، به واسطه دغدغه نان، قشر متوسط و روبه پایین را از حداقل های فرهنگ و هنر محروم می کند.
شاید در شرایط اقتصادی و اجتماعی کنونی، انتظار خرید  بلیط از گیشه سینما و تئاتر و کنسرت، انتظار به جایی نباشد و حتی اگر نشریات روی پیشخوان روزنامه فروشی باد کنند و کتاب جذاب نویسنده به فروش نرود، خیلی هم متعجب نشویم، اما نمی‌توان لزوم گشایش راهی برای راهیابی فرهنگ و هنر به مجاری اندیشه جامعه را انکار کرد.
مدیریت فرهنگ توان گشودن این راه را دارد، تا بتواند تولیدات فرهنگی و هنری را با ترغیب هنر و هنرمند و تسکین دغدغه های مالی و معیشتی او، تقویت کند و در آن سو با اشاعه تولیدات قوی هنری و فرهنگی، جامعه را به سمت مطلوب هدایت کند.
شاید اکران فیلم ها در سینمای خانوادگی بوستان ها، برگزاری کنسرت و تئاترهای خیابانی، جشنواره های بومی و محلی، همه در مسیر مدیریت هنر با هزینه کم و ترغیب هنرمند صورت گرفته، اما اقبال عمومی خواهان آن است که این عرضه متناسب با تقاضا و در سطح سازماندهی شده صورت بگیرد، به این شکل که هم هنرمند مکان و انگیزه کافی برای عرضه اندیشه گویای خود بیابد و هم به این اطمینان برسد که ارزش فعالیت فرهنگی و هنری اش، از سوی سیاستگذاران و مدیران درک و مورد تقدیر و حمایت قرار خواهد گرفت.

آذین دادگر

دوشنبه 19 شهريور 1397
07:27:34