پُــل

نیازخندی‌ها !
پُــل

ما معمولا دو دسته پل داریم. یکی پل‌هایی که یکجایی را به یکجای دیگر وصل می‌کنند؛ مثلا یک کوه را به یک کوه دیگر متصل می‌کنند که خلق الله مجبور نشوند برای رسیدن به کوه دیگر بروند ته دره و برگردند یا ممکن است از این‌ور رودخانه به آن‌ور رودخانه پل بزنند که کسی به آب نزند و خیس خالی نشود.


در رشته برق هم پل برای این زده می‌شود که دو رشته‌ای را که یک مانعی یا گرفتاری‌ای سر راهشان وجود دارد به نحوی ساده‌تر به هم ارتباط دهند. همان‌طور که می‌بینید این نوع اول از پل کاربرد بسیار مهمی دارد و کاملا مفید و لازم است.
اما در کشور ما و به‌خصوص در شهر ما، نوع دومی از پل وجود دارد که به زعم شهرداری های عزیزمان بسیار کاربردی‌تر و مهمتر و مفیدتر و لازمترند.
 این نوع پل اختراع کاملا بومی است، به این ترتیب که پل ساخته شده با هزینه‌های بسیار بالا و زمان طولانی کاربردش این است که دو نقطه‌ای را که قبلا بدون هیچ مشکلی به هم وصل بوده‌اند به هم متصل می‌کند.
 اهمیت این نوع پل‌ها این است که مشکل و مانع موجود بین دو نقطه را بسیار پیچیده‌تر از قبل می‌کنند تا رانندگان با این پیچیدگی به وجود آمده ذهنشان دیرتر درگیر عصبانیت از ترافیک شهری بشود.
حتی برخی از این پل‌ها به قدری خوب دو نقطه از قبل متصل را به هم وصل می‌کنند که وقتی بالای پل رفتی و از آن طرف آمدی پایین، می‌بینی که گره ترافیک خیلی کورتر از حالت بدون پل شده‌است. در این موارد استدلال این است که یا باید ترافیک اصلا نداشته‌باشیم، یا اگر داشتیم مثل این حالت کاملا کور و بسته باشد که حداقل خاطره ماندگاری از آن در ذهن مردم نقش ببندد.
بعضی از این پل‌ها هم هستند که خیابان را دو طبقه می‌کنند. این نوع پل حاصل تلاقی و اختلاط دو سیاست راهسازی و تراکم‌فروشی است و فرزند ناقص‌الخلقه‌ای از آب درآمده‌ که به طور همزمان هم دو نقطه کاملا سرراست و متصل را به یکدیگر وصل می‌کنند و هم چند واحد اوکازیون از دل آنها درمی‌آید و بالا می‌رود. فقط برویم دعا کنیم که بساز-بندازی نساخته‌باشند!

مهران  حسینی

يكشنبه 4 تير 1396
05:17:36