افطاری‌هایی که رنگ و بوی سیاست داشت

تحرک اصلاح‌طلبان، سکوت اصولگرایان
افطاری‌هایی که رنگ و بوی سیاست داشت

ماه رمضان، فرصت یگانه‌ای بود برای تلطیف قلب‌ها و شست‌وشوی دل‌ها. فرصتی که به‌سرعت ابرهای بهاری آمدورفت و حسرت بسیار بر دل‌های مؤمنانی گذاشت که این ماه مبارک را، نه‌فقط روزه‌داری و پرهیز از خوردن و نوشیدن که فصل خودسازی و تهذیب نفس و اصلاح اخلاق می‌دانند.



 ماه رمضان، فرصت دیگری را هم فراهم می‌آورد و آن گسترده شدن سفره‌های افطاری است که می‌تواند کاربردی چندگانه داشته باشد: اطعام مساکین، صله‌رحم، نزدیکی قلب‌ها و حتی رفع کدورت‌ها و قهرها؛ اما سنت افطاری دادن، برای اصحاب سیاست، فرصت دیگری است و آن گردهمایی، تبادل‌نظر و یا تبیین سیاست‌های جناح و جریان سیاسی خود است.
امسال، اصولگرایان ترجیح دادند افطاری‌های خود را رسانه‌ای نکنند. از همان یکی دو گزارش تصویری یا خبری که هرسال از افطاری دادن برخی حزب‌ها یا شخصیت‌های اصولگرای استان ازجمله حجت‌الاسلام ابوترابی، نایب‌رییس اول مجلس شورای اسلامی و حزب موتلفه اسلامی رسانه‌ای می‌شد، نیز دیگر خبری نبود.
اصلاح طلبان؛ بهره گیری از فرصت ها
در این سکوت ِ رسانه‌ای، اصلاح‌طلبان که فضای سیاسی کشور را مهیاتر از سال‌های پیش می‌دانستند، از فرصت ماه مبارک رمضان و افطاری دادن‌ها، نهایت استفاده را بردند. گرچه افطاری‌ها در سال‌های پیش نیز کم‌وبیش برگزارشده است، امسال برخی اصول گرایان، این حرکت اصلاح‌طلبان را به تلاش برای یارگیری و سازمان‌دهی نیروهای این طیف سیاسی به‌منظور حضور فعالانه در انتخابات مجلس آینده تعبیر کردند. نکته‌ای که پیش‌ازاین نیز علی قابل، رییس دفتر نظارت و بازرسی شورای نگهبان در استان قزوین مطرح کرده بود: «هدف امروز گروه‌های اصلاح‌طلب، سهم خواهی و برنامه‌ریزی برای مجلس بعدی است. آن‌ها می‌خواهند عنصری روی کار بیاید که از وجود او برای رسیدن به خواسته‌های نامشروع خود در مجلس آینده استفاده کنند و در این زمینه در حال برنامه‌ریزی هستند.»
از چند افطاری اصلاح‌طلبان قزوینی، دو افطاری بازتاب بیشتری برجای گذاشت. افطاری سید ناصر قوامی در منزلش واقع در کوی جانبازان و افطاری قدرت اله علیخانی در مرقد مطهر امام خمینی (ره). افطاری در خانه قوامی، البته حاشیه چندانی نداشت و بدون هرگونه سخنرانی برپا شد و مباحث دوجانبه و چندجانبه بین شرکت‌کنندگان درباره مسائل سیاسی روز، همه خبرهایی بود که از این افطاری شنیده شد. ولی افطاری مشاور پارلمانی رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام در حرم امام (ره) که با حضور بیش از هزار و پانصد نفر از اصلاح‌طلبان قزوینی برپا شد، با سخنرانی سید حسن خمینی همراه بود. مراسمی که چهره‌های شاخص اصلاح‌طلبان استان ازجمله: آیت ا.. علی محمدی تاکندی، حسین علیخانی و... و همچنین مسوولانی چون فرمانداران قزوین و بویین‌زهرا، مدیران کل آموزش‌وپرورش و ورزش و جوانان در آن دیده شدند.
سخنانی با مخاطب خاص!
یادگار امام در این مراسم، نخستین بار به موضوعی اشاره کرد که پیش از آن، از زبان او شنیده نشده بود. نکته‌ای که به باور برخی اهل سیاست، یافتن ضمیر آن خیلی هم سخت نیست. وی با اشاره به این نکته که «امام خمینی (ره) بیشترین لطمه را از افراد سست‌عنصری خورد که در دوران مبارزه یا خنجر می‌زدند یا سکوت می‌کردند»، گفت: «روزی که امام مبارزات خود را آغاز کرد، بیشترین لطمه را نه از دشمنان ستم‌شاهی که از افراد سست‌عنصر خورد. برخی وارد مبارزه نشدند، اما وقتی انقلاب پیروز شد و نهضت امام مورد اقبال عمومی در جهان قرار گرفت بر سر سفره انقلاب نشستند همان کسانی که تا دیروز یا خنجر می‌زدند، یا دشنام می‌دادند یا سکوت می‌کردند، بر سر سفره انقلاب نشستند.»
وی با پرداختن به سیر تاریخی مظلومیت شیعه به‌ویژه مظلومیت امیرالمؤمنین و دل‌زدگی امام علی (ع) از همراهان سست‌عنصر افزود: «در روایات شیعه و سنی از زبان امیرالمؤمنین علی (ع) نقل‌شده است که قریشی‌ها یا همان همراهان سست عناصر به من خیانت کردند. آن‌ها نسبت من با رسول خدا (ص) را می‌دانستند، اما حق من را ادا نکردند. مظلومیت امیرالمؤمنین برای تاریخ یک درس است و گویی خداوند این حوادث را رقم‌زده تا انسان‌ها ببینند این‌گونه ظلم‌ها همیشه تاریخ بر افراد رفته است، اما نام مبارک علی است که همواره در جان‌ها باقی می‌ماند.
علی (ع) ، درس آموز مظلومیت
سید حسن خمینی در بخش دیگری از سخنان خود مولا علی (ع) را درس‌آموز مظلومیت دانست و اظهار کرد: «امیرالمؤمنین در موارد زیادی مظلومیت خود را اعلام کرده است. برای مثال معاویه برای ایشان نامه‌ای نوشته بود به این شرح که «به یاد داری که ریسمان به گردنت انداختند و همان‌گونه که شتر را می‌کشند، تو را در کوچه‌ها کشاندند.» ابن ابی الحدید که از علمای اهل سنت است، به نقل نامه‌ای از امیرالمؤمنین خطاب به معاویه می‌پردازد که ایشان در آن می‌فرمایند: «قسم به خدا، می‌خواستی بدی‌ام را بگویی اما مدحم کردی، می‌خواستی من را مفتضح کنی اما خودت مفتضح شدی. مسلمان اگر مظلوم باشد بر او عیب نیست، مادامی‌که در دین خود شک نکند.»
وی مظلومیت امام علی (ع) را ارث شیعه او دانست و گفت: امروز مسلمانان در عراق، سوریه و فلسطین مظلومیت‌های فراوانی را تحمل می‌کنند. جا دارد امروز عزادار مصیبت ملت مسلمان غزه در برابر دشمنان صهیونیستی باشیم، البته جامعه جهانی تنها نظاره‌گر این واقعه تلخ است.

سید امیر حسین رجب پور

يكشنبه 12 مرداد 1393
14:04:39

نظر بدهید:

نام:
ایمیل:
صفحه شخصی: