اصلاح طلبان و دورنمای انتخابات۱۴۰۰

آنچه در انتخابات ریاست جمهوری رقم خواهد خورد
اصلاح طلبان و دورنمای انتخابات۱۴۰۰

اندکی بیش از یک سال از عمر دولت 8ساله حسن روحانی باقیمانده و در یک سال پیش رو، اصولگرایان که طعم شیرین پیروزی در انتخابات مجلس یازدهم را چشیده‌اند، حالا برای تکمیل پیروزی خود و فتح پاستور آستین‌ها را بالا زده و با فراغ بال فعالیت‌های در پرده انتخاباتی‌شان را آغاز کرده‌اند.




هرچند گفته می‌شود این بار آنان، رییسی و قالیباف را که هر یک در صدر یک قوه کشور قرار گرفته‌اند، در فهرست انتخاباتی خود نداشته و در پی چهره‌ای «کاریزما» برای تفوق در انتخابات ریاست جمهوری هستند. انتخاباتی که گمان می‌رود اصلاح طلبان را امکان ورود در آن نیست.
به منظور بررسی وضعیت و موقعیت اصلاح طلبان در انتخابات۱۴۰۰ با دو تن از فعالان سیاسی اصلاح طلب استان به گفت‌وگو نشستیم تا از زاویه نگاه این دو، دورنمای انتخابات سال آتی را مورد بررسی قرار دهیم.

انتخابات و آونگ سیاسی سرگردان
یوسف کرمی، فعال سیاسی اصلاح طلب در این گفت‌وگو می‌گوید: از آنجایی که در کشور ما علیرغم ادعاهای فراوان، ثبات سیاسی لازم عمدتا به واسطه عدم مشارکت همه جانبه مردم در تعیین سرنوشت خود و از طرفی آزادی عمل و جولان بی‌حد و حصر تمامیت خواهان، وجود ندارد، موجب شده تا جامعه همیشه بین استبداد و قانون، آونگ وار سرگردان در حرکت باشد.
وی می‌افزاید: در انتخابات۱۴۰۰ هم نقطه و محل دقیق قرار گرفتن این آونگ سیاسی مشخص نیست تا اصلاح طلبان به واسطه آگاهی لازم از شرایط موجود، پیشاپیش بتوانند نسبت به برنامه‌ریزی و اقدامات مناسب مبادرت ورزند. اما همین بی‌ثباتی سیاسی، همیشه در دل خود آبستن اتفاقات غیرقابل پیش‌بینی بوده و دائم در مدار آرزوهای اقتدارگرایی باقی نمانده است.
این عضو حزب اتحاد اضافه می‌کند: یک سویه بودن تصمیم‌سازی‌ها بدون توجه به واقعیت‌های موجود در بدنه نیز، باعث شده تا سیاست‌های رعب و یاس آن‌ها نیز بعضا بی‌جواب مانده و نهایتا مغلوب اتفاقات ناخواسته و هوشمندی‌های خاص مردم قرار گیرند.
کرمی با تاکید بر بی‌اطلاعی اصلاح‌طلبان از نقطه و محل قرار گرفتن آونگ سیاسی در انتخابات۱۴۰۰، تصریح می‌کند: وظیفه انسانی و ملی همه دلسوزان ایجاب می‌کند تا با آمادگی کامل خود را در ارائه خدمت فکری مستمر به جامعه، برای بهره‌گیری کافی از فرصت پیش آمده مهیا نموده، تا در حوادث حاصل از بی‌تدبیری مخالفان اصلاح طلبان و دیگر آزاداندیشان غافلگیر نشوند.
وی همچنین خاطرنشان می‌کند: حتی اگر چنین فرصتی را مثل انتخابات دوم اسفند از مردم دریغ کردند، لااقل اصلاح طلبان و عاشقان این ملک و ملت به وظیفه انسانی و اجتماعی خویش به نحو مطلوب عمل کرده‌اند.

اما و اگرهای اصلاح طلبان در انتخابات
یک فعال سیاسی دیگر اصلاح طلب با تاکید بر این نکته که، اگرچه هنوز برای ورود و تحلیل در مورد انتخابات۱۴۰۰ ریاست جمهوری خیلی زود است، معتقد است: اکنون فقط این مخالفان تحول و اصلاحات هستند که با خاطری آسوده از نظارت استصوابی شورای نگهبان، بزک دوزک می‌کنند تا کاندیداهای پیدا و پنهان ریاست جمهوری خود را عقب جلو بکشند و ببینند کدام را اگر وارد کنند می‌توانند مشارکت مردم را بالا ببرند.
رحیم سرکار می‌افزاید: اما اصلاح طلبان که در انتخابات مجلس یازدهم از بین حداقل‌ها چند نفر را معرفی کردند که خود نیز باور نداشتند بتوانند در بی‌میلی هواداران خود برای حضور در پای صندوق‌های آرا پیروز شوند، هیچ امیدی برای اعلام کاندیدای رای آور که بتواند هم از سد شورای نگهبان بگذرد و هم آرای حداکثری را بیاورد، ندارند.
وی اضافه می‌کند: اما این به منزله آن نیست که تمام طیف‌های اصلاح طلبان دست روی دست بگذارند که رقیبی که دو قوه از سه قوه کشور را در دست دارد، صندلی ریاست جمهوری را از آن ِ خود کند و آن‌ها هم صرفا اتهام تحریم بر پیشانی خود حک کنند.
مدیر مسئول نشریه دریچه و گفت‌وگو ادامه می‌دهد: قطعا بخش‌های نزدیک به حاکمیت در بین اصلاح طلبان، حتی اگر مجبور باشند بین بد و بدتر یکی را انتخاب کنند، بد را انتخاب خواهند کرد و برای جمع کردن آرا یا حتی برای بالا بردن مشارکت دور دور خواهند افتاد و هواداران و خویشان و بستگان و پست دادگانشان را به عرصه خواهند آورد و زیر بیرق مادر مرده‌ای سینه خواهند زد.
سرکار تصریح می‌کند: با این وجود تمام سیگنال‌هایی که تاکنون از سوی مخالفان اصلاحات ارسال شده، نشان می‌دهد اصلاح طلبان در انتخابات۱۴۰۰ هر چقدر آب توبه بر سر خود بریزند هم نمی‌توانند از سد شورای نگهبان بگذرند و کاندیدای حداقلی اصلاح طلب داشته باشند، مگر اینکه بخواهند یک کاندیدای دوچهره در قد و قواره خیلی کمتر از روحانی از رقیب قرض بگیرند که بازی باخته را شاید مدیریت کنند.
وی تاکید می‌کند: اصلاح طلبان اگر در گذشته فقط یک مشکل آن هم مشکل کاندیدای همسو را داشتند، در انتخابات۱۴۰۰ با مشکلات ریز و درشت بیشتر مواجه‌اند که بسیاری از آن‌ها را حسن روحانی برای آن‌ها ایجاد کرد تا جایی که «تمام ماجرا» اتفاق افتاد و اصلاح طلبان هم مثل محافظه کاران سرمایه اجتماعی خود را از دست دادند و اکنون به نظر می‌رسد هیچ علاقه‌ای برای ورود به بازی از پیش باخته را ندارند و بهتر است برای مدتی دور از قدرت باشند.
این فعال سیاسی اصلاح طلب یادآور می‌شود: شواهد و قراین حکایت از آن دارد احزابی مثل کارگزاران و افرادی مثل کواکبیان و از این قبیل احزاب و افراد، اعتقادی به دور ماندن از قدرت یا سیاست ندارند و از همین حالا پرچم خود را بالا نگه داشته‌اند تا بگویند ما در عزا و عروسی هستیم و از رو نمی‌رویم، اما احزابی مثل حزب اتحاد یا سمپات‌های باقی‌مانده از حزب مرحوم سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی هیچ علاقه‌ای به انتخابات آتی از خود نشان نمی‌دهند و اگر از برخی چهره‌های آن‌ها بگذریم، بقیه دوست دارند وقتی انتخابات برگزار می‌شود، آن‌ها به خواب رفته باشند تا شاید نحسی عدم مشارکت دامن آن‌ها را نگیرد.
سرکار همچنین خاطرنشان می‌کند: به نظر می‌رسد طیف تحول‌خواه اصلاح طلبان در انتخابات آتی ریاست جمهوری، با مطرح کردن کاندیداهایی که می‌داند رد صلاحیت می‌شوند، تلاش خواهد کرد از فضای انتخابات برای بیان «چرا چنین شدیم» و «چه باید کرد» استفاده نماید، البته اگر این پیش‌بینی حجاریان درست نباشد که برخی احتمال های پیش‌رو آن‌ها را مجبور به گوشه‌گیری کند.

سعید الهی

يكشنبه 1 تير 1399
04:50:56